"...en onopgemerkt, in onopvallende kledij rondlopen en door iedereen met rust gelaten worden, dat is prachtig. Met al je zenuwen en al je gevoeligheid."
Gerard Reve

Licht en donker

Zoals de titel van mijn blog al suggereert, ben ik geen liefhebber van "de feestdagen". Deze keer heb ik mij voor de laatste tien dagen van het jaar teruggetrokken op het boerenland, waar zelfs de uitbundigste feestelijkheid doeltreffend verdund en verdreven wordt door de grote regen boven de velden en de windvlagen langs de kale takken.

Het is kerstavond. Bij de invallende duisternis loop ik in mijn rubberlaarzen langs verwaterde boerenkoolstronken en ik passeer de warmverlichte stallen waar boven het verse hooi de grote paarden stil de nacht staan af te wachten.

Op mijn kamer kijk ik op mijn laptop naar radio 1: "De Grote Gerard Reve Show''. Het bevalt me maar matig. Rond twee radiomannen zitten een paar deskundigen, en zoals altijd is er een verstandig mens bij en een oliedomme zwetser. En die laatste krijgt van de radiomannen ruim de gelegenheid om zijn stopzinnige cliché's te debiteren. De anderen straffen hem niet af, maar gaan er ernstig op in. Voor wie is dit alles bedoeld? De liefhebber leert niets nieuws en ergert zich, de leek hoort een groepje heren-op-leeftijd over een dode schrijver keuvelen.

Bij zo'n programma hoop je dat de 14-jarige Gerard van het Reve de studio binnenkomt en zegt: "Zijn jullie nog steeds bezig met etymologie? Jullie vinden jezelf wel erg belangrijk geloof ik, niet?"*

's Nachts in bed drukt het inktzwarte donker zwaar op mijn open ogen.


Tweede Kerstdag 2012

* Nop Maas, Gerard Reve, Kroniek van een schuldig leven, deel 1 - De vroege jaren 1923-1962, Hoofdstuk 3, p. 103






Geen opmerkingen:

Een reactie posten